Επιθυμίες..

Επιθυμίες... Βυθίζω την πένα στου μυαλού το μελάνι να γράψω για σένα, μα τίποτα δεν βγαίνει, τίποτα δεν μου φτάνει -- Του χωρισμού μας ο πόνος στην καρδιά μου χρονίζει κι΄ας έρχεται άνοιξη λουλούδια γεμάτη με ροζ τριαντάφυλλα, για μένα; χιονίζει. --- Θέλω να τρέξω να σε βρω σφιχτά νά σ΄ αγκαλιάσω κι΄εκεί στην ακρη του λαιμού ενα σημάδι να σου φτιάξω. Θέλω να τρέξω να σε βρω φορώντας τ΄άρωμά σου να νιώσω την αγάπη σου σαν θα βρεθώ κοντά σου. Έλα λοιπόν στο ραντεβού γλυκά να φιληθούμε να αγκαλιασθούνε οι καρδιές και εμείς να αναστηθούμε.. ΝεφΕλλη Ρήγα. 20/2/2021 Ένα ανάλαφρο δίχως λέξεις διαλεγμένες.. Εξ άλλου δεν υπαρχει έμπνευση τελευταίως.

Το τελευταιο πεταγμα...

////// Στο μεγάλο και τελευταιο του ταξίδι το σώμα, ανήμπορο συρρικνώνεται στην αγκαλιά της γης που το έπλασε, και καρτερικά το περίμενε να γίνουν ξανά ένα,, ενω η ψυχή ανέπαφη πετά σε άλλους γαλαξίες, άλλους ήλιους να αντικρίσει, και οι ζεστές ακτίδες τους παράξενα θα αγκαλιάσουν το άυλο σώμα.. Απο εκεί, ελεύθερη και αποσπασμένη απο τα πρέπει, που την δυνάστευαν (οσο κατοικούσε στο σώμα,) θα νιώσει την πολυπόθητη ελευθερία της και λ ε υ τ ε ρ ι ά της... Και ετσι, μέσα απο την ίδια ψυχή, μια άλλη καινούργια θα αναδυθεί και θα ζήσει συνεχίζοντας τα μακρινά κι ατελείωτα ταξίδια στην απεραντοσύνη του σύμπαντος. Καλά ταξίδια ψυχή.. Το ξάγναντο αγάπησα, μα η ζωή...θολό τοπίο.. Νεφέλη Απόσπασμα από ενα διήγημά μου.

Σημειώσεις

Σημειώσεις Εχω γράψει την ζωη μου στου μυαλού μου τα κιτάπια.. Με παράπονα πολλά, -που εχουν πνίξει την ψυχή μου- και περνάω τον καιρό δίχως να βρεθεί μια αγάπη να γεμίσει το κενό.. Αγάπες βρίσκονται πολλές, μα είναι δήθεν, και πληγώνουν.. και ενω λένε φωναχτά πως σ΄αγαπούν κρατούν σουγιά και σε ματώνουν.. Ηλθε ο καιρός να κλείσουν τα κιτάπια τραβώ γραμμη, κι οι σημειώσεις σταματουν, και με ενα -χ- δεν θα δακρύζουν πια τα μάτια.. Ν.Ρ. 19/10/20

Εξαφανιση δακρυων..

Καληνύχτα Καληνύχτα >Μάζεψε δάκρυα και πνιχτα μες των αστεριών την λίμνη, τίποτε πλέον μην μείνει κι απ του απείρου τα δρομάκια θα ξαναέρθει μια δεύτερα σαν μια α λ λ η εποχή. Νεφέλη Ρήγα. 22/8/2020

Ηταν...

Ηταν ...

Η Αγάπη σου σαν αστραπή.
Σαν μπόρα ο έρωτάς σου
Σαν όνειρο η παρέα σου
και..τύχη η αγκαλιά σου.!!!

Δεν πρόλαβα να σε ερωτευτώ
μόνο να σε αγαπήσω
γιαυτό θα μου είναι α δ ύ ν α τ ο
απ την ψυχή και την καρδιά μου
να σε σβήσω.
Και ετσι μείναμε στο τώρα
αφήνοντας το χθες,
κι ας μας πονάνε οι πληγές
που εχουν μείνει ανοιχτές..

ΝεφΕλλη
12 Αυγουστου 2020

Το ξάγναντο αγάπησα, μα η ζωή...Θολό τοπίο.

Αθώες ώρες..

Δεν μας γελούν
οι αθώες ώρες,
ί δ ι ε ς έρχονται
και πανε
στο καρτέρι τους,
εμείς στραβοπατάμε,
και τις φορτώνουμε
ασυνείδητα...ένοχες.
16/4/2020

Η Μπόρα. (Κορονοιος...)

Η Μπόρα. (Κορονοιος...)

Ας κρατήσουμε με δυνατά χέρια,
σταθερά τις ομπρέλες..

Ο,τι περνάμε φίλοι μου,είναι μια μπόρα,
και οι μπόρες είναι δυνατές, .
παρασύρουν ο,τι βρουν μπροστά τους..
.Ευτυχώς , γρήγορα περνούν, και εμείς,
-σαν φυλλαράκια που τα παρέσυρε- -
ας γαντζωθούμε στην άκρη του δρόμου
μήπως και γλυτώσουμε.
Καλή σας νύχτα.
ΝεφΕλλη

20/3/2020

Μάταιη Προσμονή...

Μάταιη Προσμονή.

Είπα στην ψυχή μου
στάσου ακίνητη,
και..περίμενε,

αλλά χωρίς ελπίδα

Γιατί η ελπίδα μπορεί, να είναι
μόνον ελπίδα
για κάτι,

που ίσως να είναι λάθος.

Και τότε,

Νότισε το πρόσωπό μου
γεύση αλμυρή...

ΝεφΕλλη
3/4/2020

Το Μήνυμα.!

Το Μήνυμα.!

Έλαβα μήνυμα γλυκό
και τι διαβάζω..

.πως με αγαπάς
πως με αγαπάς
και αναστενάζω.!

Και ολο ζητώ την αγκαλιά σου την ζεστή
τώρα που κάνει κρύο
και αν δεν ερχόσουνα αργά,
θα θελα για παντοτινά

να είμαστε δυο.

Μα ήρθες αργά, και ο,τι προλάβω
να χαρώ θα στο χρωστάω..
ήλθες αργά πολύ αργά
και τι με αυτό.

Θα..σε αγαπάω.

Βιαστικό και χωρίς μακιγιάζ..
14/1/2020

Αγαπη.!!

Αγάπη .!

Έχει γλυκά μουδιάσει
το κορμί μου
από τα χάδια τα φιλιά σου

Είσαι η ζωή μου.

Είναι γεμάτη από πόθο
η αγκαλιά σου
και αυτό που θέλω συνεχώς

Ειν τα φιλιά σου.!.

Σαν μέσα όνειρο κοντά σου
ταξιδεύω
να μην σκεφτώ πως θα σε χάσω,

Σε λατρεύω.!

Στίχοι Νεφέλη Ρήγα.
14/1/2020.

Εκπνοη...

Δεν ζήτησα άγκυρα
ούτε λιμάνι,
τιμόνι έψαχνα να πορευτώ..

Και φευ, το βρήκα,
το άλλο μου χέρι,
μου προτεινόταν
να...εμπιστευτώ.

Νεφέλη Ρήγα.

Αθηνα 28/12/2019 ( στην εκπνοή )

Για τον Μεγαλο μας Ριτσο .!!

http://gianniszelianaios.blogspot.com/2008/04/blog-post.html?fbclid=IwAR29TTtBf-UhPVqCg0S4GtO695OJ-DEip8jq0PsIeXV8R4W_sTL4rTg8ncM

Ο Σταθμος .!

Η Nefeli Riga ενημέρωσε την κατάστασή της.

28 Αυγούστου 2016 στις 2:35 μ.μ. ·

Ο Σταθμός....και οι καημοί του.

Ένας σταθμός, ουτοπία γεμάτος,
και ένας κόσμος θαμπός
που φοβάται μη και φτάσει πιο κάτω.

Απ΄τις ράγες ελπίζει
να τον πάρουν μαζί τους,
και να κλείσει ένας κύκλος
(-παραμύθια η ζωή τους.-)

Πλησιάζει..

την βαριά του ανάσα ακούνε,
μηχανές του γρυλίζουν,
λες κάτι να θέλουν να πούνε

Την ομίχλη σκορπούν
π΄αραιώνει εμπρός τους.
  και σαν  στόματα
ανοίγουν οι πόρτες
  που γεμίζουν ελπίδες
με ΄ανθρώπους..

Ένα τρένο που άλλοι προφταίνουν
και άλλοι το χάνουν
Ένα τρένο, που οσο κι΄αν τρέξουν
δεν φτάνουν..

Στην αποβάθρα,
εκει, στο παγκάκι
Πόσα όνειρα μένουν ,
μα και πόσα  να σώσουν,;

πόσα δάκρυα μαντήλια
θα ψάχνουν,να βρουν, να στεγνώσουν..;

Νεφέλη Ρήγα.
28/8/2016

Κρυφο δάκρυ...

Στα ματιά σου το δάκρυ
να μην ξαναφανεί,
να το κρατάς δικό σου,
και αυτο μην κατεβαίνει
κατω απ το βλέφαρό σου

Το δάκρυ να ναι σιωπηλό
το μάτι μην τρομάξει
μην κατεβεί στα βλέφαρα
και την σιωπή ταράξει
και αναστατώσει την ψυχή
και η καρδιά τρελά χτυπήσει..

μην ειναι τάχα μήνυμά πως χάθηκε,, ο,τι χες αγαπήσει?
Νεφέλη Ρήγα..