Το Ξάγναντο Αγάπησα, μα η Ζωή..Θολό Τοπίο!

Το Ξάγναντο Αγάπησα, μα η Ζωή..Θολό Τοπίο!
Νεφέλης Σκέψεις.

Nεφέλης Σκέψεις.!

Καλώς ήρθατε στο Blog μου Δημιουργιες και σκέψεις μου.! Καθίστε αναπαυτικά, και καλό σας διάβασμα.! Ζητώ την κατανόησή σας. Εξηγούμαι, για να μην παρεξηγούμαι. Δεν είμαι ποιήτρια ούτε στιχουργός , γράφω της ψυχής μου τα παράπονα μόνον, όταν.. η έμπνευση μου κάνει την επίσκεψη. Ευχαριστώ Πολύ.!

Ancient Theatre of Epidaurus

Ancient Theatre of Epidaurus

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2010

Η Σ Τ Ι Γ Μ Η ! (Αγαπημένο μου)

Το χέρι μου λες οτι κρατάς
Αόρατο το σφίξιμο του νιώθω
εκπέμπει αίσθηση γλυκιά
και πλημμυρίζει η ψυχή μου
πόθο...

Μα θα θελα μια αγκαλιά
στα μάτια να με δεις να με κοιτάξεις
στο βλέμμα σου να πλανηθώ
τότε πιστεύω πως την μέρα μου
θ΄αδράξεις.

Κι΄ενω θα είμαστε αγκαλιά
στο πρόσωπό μου ο ιδρώτας σου
να στάζει,
Έτσι θα Αγιάζεται η Στιγμή,
μαζί με χτύπους που η καρδιά
Δι π λ α σ ι ά ζ ε ι !

2006

Καληνυχτα

Δεν γράφω ...ποίημα.
μια καληνύχτα μόνο,
σε σας τους στιχοφίλους μου
που μοιάζουμε στον πόνο.

που οι μοναξιές μας σμίγουνε
στους στίχους τις αράδες,
γράφοντας ποιήματα,στιχακια,
Μαντινάδες

Που θέλουμε να νιώσουμε
στη μοναξιά μας ταίρι
μα δεν φτανει ο ερωτας
πάνω σε περιστέρι...

Όλοι τον περιμένουμε
γιατί πολλά σημαίνει
κι΄όσοι τον έχουν αγκαλιά
ειναι ευτυχισμένοι..

Μια καληνύχτα από καρδιάς
καλά μου φιλαράκια
μια καληνύχτα Ανέφελη
και ύπνο σαν... παιδάκια

Νεφέλη

ΠΟΝΑΕΙ Η ΝΥΧΤΑ..

Πονάει η νυχτα,
πονάει πολύ
δεν φτάνουν τ΄αστέρια
δίχως ένα φιλί.

Πονάει η νύχτα,
κατάπιε λιγμούς
Να έρθουν τα όνειρα
να σβήσουν καημούς.

Και πόσα δεν μούπες
λόγια σε στίχους
κι΄ αγέραστους ήχους,
μα ή καρδιά μένει μόνη
μετρώντας τους χτύπους.

Η Νύχτα πονάει,
και οι ψυχές που είναι μόνες
γυρεύουν την δύναμη
στους κρύους χειμώνες?

Πονάει η νύχτα,
Ας έχει φεγγάρι,
κι΄ας την λούζει το φως
Αν είσαι μονάχος
θα δείχνεις ..φτωχός.

ΝεφΕλλη
4/12/2008

Δεν Εχω Τίτλο Όπως....

...Δεν έχω δει τα μάτια σου ποτέ
κι΄ουτε αγγίξει το κορμί σου
αυτό που μου έμεινε
σαν Δώρο από σε
ειναι η φωνή σου.

Μες το μυαλό μου κατοικεί
Διέξοδο δεν ψάχνει για να φύγει
κι΄ΑΝ κάποτε αυτό συμβεί
εγώ, θα νιώσω λίγη.

Ανεμοστρόβιλος μαστίγωσε τα κύματα
τα έσπρωξε με βία στην στεριά
Ανεμοδάρθηκαν Αγάπες και αισθήμτα
μα η γαλήνη το πρωί τα βρήκε Αγκαλιά.!
Αρα...
Τ΄όραμα της σχέσης μας δεν χάθηκε
όσο κι αν ήσουνα σκληρός
πιστεύω η αγάπη μας πως εζησε
την επανόρθωση θα φέρει ο καιρός..

ΝεφΕλλη.

Κ Α Λ Η Ν Υ Χ Τ Α ! !

Την Καληνύχτα μου θα στείλω,
σ΄όλους εσας που αγαπώ
Μα καληνύχτα δεν προσμένω
στον δρόμο χάνεται, την τρώει το στοιχειό.

Μες το δωμάτιο είμαι μόνη,
στα ρούχα μου θα τυλιχτώ
να ρθούνε μνήμες τα ταράξουν
το ματωμένο μου Εγώ.

Αργά τα μάτια μου θα κλείνω
αναπολώντας μια Στιγμή..
κι΄ίσως ν΄ακούσω καληνύχτα
στου δωματίου την σιωπή.

Κι΄ετσι..ανάλαφρα κι ωραία,
Μεσ΄άλλους κόσμους ποθητούς
θα μ΄αγκαλιάσει ο Μορφέας
γλυκά να παίρνει τους καημούς.

Καληνύχτα
ΝεφΕλλη
28/11/2008

...Και Σκέφτηκα.!

Στολίδια στους δρόμους,
λαμπιόνια πολύχρωμα
Χρυσαφένιες γιρλάντες,
η ζωή απολύθωμα
και μας παίζουν οι (μ) πάντες.

Με ρυθμό φωτισμένα παράθυρα
στην γιορτή συμμετέχουν κι΄αυτά,
κι΄πιό πίσω.. ξαγρυπνούνε δυο δάκρυα
να μην πιάσει η κουρτίνα φωτιά.

...Και Σκέφτηκα.!
Αγιες μέρες!
Πόσο χαρούμενες, Πολύχρωμες,
κι΄ανέμελες Φαντάζουν,
Μα Πόση θλίψη κουβαλούν
σαν δώρα εορτών
και με τρομάζουν.

Εντονη η Παρουσία
η Μοναξιά.
Και η Απουσία της Χαράς
Παρούσα.!!

10/12/02008
Νεφέλη

Για σας Αλλη μια Καληνύχτα μου

Mια Καληνύχτα κι απόψε δική σου
θα στείλω για σένα, θα δεί την μορφή σου,
να κοιμίσει γλυκά τα όνειρά σου,
,μια καληνύχτα απο μένα κοντά σου.

Η Καληνύχτα μου δεν μένει αμανάτι,
θάρθει να βρεί το δικό σου κρεββάτι
κι όταν τρυπώσει στην αγκαλιά σου
σεργιάνι θα κάνει στα όνειρά σου

Θ΄ανταμώσουν οι σκέψεις μας,
θάχεις παρέα, γιατί θα χω στείλει
εγώ τον Ορφέα.
η Λύρα θα παίζει, θα μας κοιμίσει,
θα κάνουμε όνειρα που θα χουνε λύση.

Σαν ξημερώσει ? όλα μια απάτη..
θαναι ο καθένας στο δικό του κρεββάτι..!!

Καληνύχτα σε όλους μας.

Νεφέλη

Θ Ε Λ Ω !?

Θέλω.!
Σκέψεις του 2006

Θέλω πάλι ν΄αγαπήσω
και να ξανά να αγαπηθώ
Θέλω πάλι κι΄ας πονέσω
ίσως ξανα γεννηθώ

Δίνει χαρές  ο Έρωτας
δίνει χαρές το Πάθος
κι΄αν πληγωθούμε  απ΄άυτά
θα ναι γλυκό το λάθος..

Κάπως έτσι είν ΄αγάπη
που μας κάνει να πετάμε
Κάπως έτσι είν η αγάπη
που μας λέει ν΄αγαπάμε

Η ψυχή φτάνει ν΄αντέξει
Και η καρδιά να προσπαθεί
Όλα αυτά τα τα παλέψει
να μην ξαναπληγωθεί

Δίνει χαρές  ο Έρωτας
δίνει χαρές το Πάθος
κι΄αν πληγωθούμε  απ΄άυτά
θα ναι γλυκό το λάθος..

10/3/2006

Μες τα Πελάγη

του Ερωτά σου ας χαθώ
και οι σταγόνες των κυμάτων
Αγιασμός στο πρόσωπό μου
Θάνε το πάλεμα ενα λίκνισμα θαρρώ,
οταν το χέρι σου θα πιάσει το δικό μου.

Ν α με τραβήξει απ΄ τα κύματα αγκαλιά σου,
κι΄ ας ειν΄ τα σώματά μας Παγωμένα,
εγώ θα νιώσω την νωπή τους ζεστασιά
που θα εκπέμπουν τα κορμιά μας ενωμένα.

Κι΄οταν θα βγούμε στην βρεγμένη αμμουδιά,
πλημμυρισμένοι απο μέθη, δίχως Αλγη,
ας ξεχαστούμε στου Ερωτά μας τα φιλιά
ενώ θ΄ακούγεται η μουρμούρα απ΄τα Πελάγη.

Νεφέλη.

15/11/2008

ΖΩΗ!!

Πρέπει να τρέξω να προλάβω την ζωή
και να χαρώ ό,τι σαν ΔΏΡΟ μας χαρίζει,
Μα όλοι οι δρόμοι της δεν είναι ανοιχτοί
διάλεγμα θέλει, και την σκέψη να ορίζει..

Μ α έχε ι η καρδιά μου κουραστεί
και δεν μπορεί να τρέξει,
και να σου την Νύχτα με χαρά
δάκρυα να μαζέψει..

Την σκοτεινιά της να θωρώ
που παίζει με φαντάσματα,
με γέλια και στριγκλιές φωνές,
που τα νομίζει άσματα.

Μου δυναμώνει τον καημό
-της μοναξιάς μου κέρασμα-
Κι΄αν δεν χαράξει ο ουρανός
δεν βρίσκει άλλο πέρασμα..

ΝεφΕλλη
17/3/2009

Krata mou to xeri

Κράτα το χέρι μου σφιχτά,
Και την στιγμή που ονειρευτήκαμε
να νιώσουμε.
Κράτα το χέρι μου σφιχτά
αγκάλιασέμε δυνατά,
πριν μετανιώσουμε.

Οδήγησέ με όπου θά θελες εσύ,
η σκέψη σου να με προστάζει
να ακολουθήσω ζαλισμένη σιωπηλή
για να μην μάθεις η καρδιά μου
Τι σου Τάζει...

Δεν ήλθες, και οι γλάροι χάθηκαν
στην δίνη των κυμάτων
πήραν μαζί τους μια ψυχή
και θλίψη αισθημάτων.

Δεν κακιώνω που με αρνήθηκες..
οι μέρες φεύγουν ανεπιστρεπτί
και ξέραμε καλά, πως μες τον χρόνο,
είχε η αγάπη μας καταστραφεί.

Μα Μέσα μας, μια ανάμνηση,
Μια θύμηση γλυκιά θα μένει,
Ησουν για μενα αυτός που αγάπησα,
Και Εγώ για σέ,
Μια μακρινή Σκιά....Αγαπημένη

Νεφέλη
30/6/2007

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ.!

Κοριτσάκι Χαρούμενο τρέχει
στου περβολιού το μικρό μονοπάτι
λουλούδια στο καλάθι μαζεύει
και Μαργαρίτες για την αγάπη.

Τα Μαλλιά του Αγέρας χαιδεύει
στην κορδέλα τα δένει ευθείς
Το κορμάκι ανάλαφρο τρέχει
το ποτάμι να βρεί, να βραχεί.

Στο Μέτωπο βρεγμένα Μαλλιά.
Ολόκληρη γεμάτη από Ανθη
είναι ενας πίνακας , που ζωγράφισαν
Πολλοί Ζωγράφοι..!

ΝεφΕλλη

....\\\\\\\\\\....

Έχω κρεμάσει στον λαιμό μου
Δύο δάκρυα..

Περίσσευμα...

απ΄των Ματιών μου
Την Βροχή..

Καληνύχτα.!

ΝεφΕλλη

A+++α

Μέτραγε τ΄αστρα ενα παιδί

τον ουρανό κοιτώντας..

εκείνα τρεμοσβήνανε,

κι αυτό μονολογώντας....

ν΄αλλάξει ήθελε Ζωή.!


ΝεφΕλλη

Ενα Δάκρυ..

Θα βασιλέψω το φεγγάρι
στον Ουρανό να μην φανεί
Να μην δείχνει την σκιά μου
που περπατάει μοναχή.

Πάει καιρός που σε γυρεύω
εχεις χαθεί και νιώθω μόνη
Ανθρωποι γύρω μου πολλοί
Μα εγώ στον κάμπο Ανεμώνη.

Με τις σκέψεις μου παρέα
στην την Αφέγγαρη βραδιά,
Λίγο την Αύρα σου να νιώσω,
Θα γαληνέψει η καρδιά.

Και θα φωνάξω τα Φεγγάρια
Να ρίξουν Φως, απ΄άκρη σ΄ακρη ,
Κάθε γωνιά του Ουρανού,
Θά χει χαράς μου κι΄ενα Δάκρυ..

Νεφέλη.

8/10/2009