TO NHΣΙ MOY !!

ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ

Ένα Νησί σαν το σμαράγδι
τριγυρισμένο απ΄του Ιονίου τα νερά
ξανθές ακρογιαλιές το αγκαλιάζουν
κι΄ο επισκέπτης εκεί νιώθει χαλαρά.

Από τα μάτια του διαβαίνουν
εναλλασόμενα τοπία,
ειναι νησί που όλοι νιώθουν
μαγνητική ελευθερία.

Έχει τον Αινο που δεσπόζει ολόγυρά του
και δίνει χάρη με τις πράσινες πλαγιές
που σε καλούν, να πας πιό γρήγορα
κοντά τους, και να θαυμάσεις τις πιο
πλούσιες αλλαγές.

Μα η περηφάνια του νησιού,
η ομορφιά, το γούρι, ειναι,,
όταν κοιτάς απέναντι ,
και βλέπεις το Λ Η Ξ Ο Υ Ρ Ι ..!!!

Νεφέλη
15/6/0

Που Να Το Ξέρεις....

Σπιτάκι μου Παλιό
που να το ξέρεις
Στις καμαρούλες σου πως θα γυρίσω
Πόνους ψυχής , γλυκό καρτέρι για να κρύψω.

Στης ζωή ς μας το μεγάλωμα σε αφήσαμε
Χορτάριασε η αυλή σου και  ο κήπος
Μα η τύχη, στο γύρισμά  της με ξανάφερε
Στην πόρτα να ακουστεί γνώριμος χτύπος.

Με αγκάλιασες, με στήριξες, βρήκα φωλιά
Για να τρυπώσω, άκουσες τα λόγια μου
Και έμαθες, γιατί πόνεσα τόσο.

Σε σένα είπα από ψυχής τα μυστικά που κρύβω
Φοβήθηκες για το άδικο, και μου πες να μη φύγω.
Με δέχτηκες, και σε αγαπώ, ήρθα στο πρώτο νεύμα
Την πόρτα σου όταν κοιτώ  είναι σαν μάνας βλέμμα..

23/11/96  Ανατύπωση  20/2/2006

Tο Πέτρινο Σπίτι..

Το Πέτρινο Σπίτι..

από Nefeli Riga την Σάββατο, 3 Δεκέμβριος 2011 στις 3:43 μ.μ.

Είναι  ένα   πέτρινο  σπιτάκι 
ερειπωμένο
Που χέρια έχτισαν με όνειρα
στους ρόζους
Γέμιζε η αυλή  του παιχνιδίσματα
κι΄από παιδιά, που παίζαμε τους μπόζους..(ομαδικό παιχνίδι)

Μονάχο τώρα, συντροφιά tου  η ερημιά,
Μια γλίτσα αυλή χορταριασμένη
Ποιος επισκέπτης θα επιμένει
να μπει να βρει παρηγοριά

Για λίγο τον περίβολο κοιτάζω
Οι μνήμες γύρισαν,/ μου θέλουν το κακό μου
το βλέμμα γυροφέρνω με απορία..
μαζεύω γιασεμί για την Μαρία
Και ακολουθώ με λύπη το φευγιό μου.

Είναι ένα πέτρινο  σπιτάκι ξεχασμένο..
άνθρωποι  γύρω με απορία το κοιτάνε
αφήνω ένα δάκρυ  να στεγνώνει
και αυτοί ξανά το δρόμο τους τραβάνε..

ΝεφΈλλη
12/9/2011

Μη Ρωτήσεις...

Mη ρωτήσεις   εμένα τι φταίει
Που η σκέψη μου είναι  κοντά σου,
Ούτε εξηγήσεις πολλές να ζητήσεις
αν κάποτε μπω στα βαθιά όνειρά σου.

Τις νύχτες ο Νους ταξιδεύει
Ελεύθερος κάνει ταξίδια
Ελπίδες και όνειρα σμίγουν
χωρίς συστολή/..  και παίζουν  παιχνίδια
Εμπόδια χάνονται, ..τα Μη  και τα..Πρέπει
Την σκέψη αυστηρή λογική… Δεν  Διέπει..

Μην ρωτήσεις λοιπόν γιατί γράφω δυο λέξεις
Της καρδιάς τον καημό ποιός μπορεί να ελέγξει..?
 να μπορούσα ακούσω   τους δικού σου τους χτύπους
Κι΄ένα αγκάλιασμα  θα ταν.. πανδαισία από ήχους!

Καλοκαίρι Πέρασε...

Το καλοκαίρι πέρασε
μα εγώ ακόμη περιμένω
με τι καρδιά να το δεκτώ
οταν τα κρύα του χειμώνα ανασαίνω.?

=====
Εχω την αίσθηση οτι, αυτό το καλοκαίρι κατι μου χρωστούσε,
σαν να μου έφερε ενα δώρο, και φεύγοντας, το (ξεχασε? και..) πήρε μαζί του..

Το Καλοκαίρι ουσιαστικά πέρασε, μα ο γλυκός Σεπτέμβρης συνεχίζει να μας χαϊδεύει με έναν Ήλιο καυτό, και μέρες ζ ε σ τ έ ς,  ο, τι απέμεινε απ΄ του καλοκαιριού την Κάψα.
Τώρα όλα τα χαιρόμαστε καλύτερα, αλλά έχουν πια, λιγότερο χρόνο...
Και συ, που γνώρισες αγάπη στην ακρογιαλιά, μην την ξεχάσεις, και να γράφεις..
..
Να γράφεις, να γράφεις
Αυτό μόνο μπορείς
Κι άν αγάπησες πάλι
Της καρδιάς ακρογιάλι
εν΄η αγάπη, και μην απορείς…
Καλημέρα.

17/9/2011
Νεφέλη

Τι κι΄αν ήλθε O Σεπτέμβρης...

Τι κι΄αν ήλθε O Σεπτέμβρης...

Κρατάω την Βαλίτσα μου στο χέρι,
και όσο ειν΄ακόμα καλοκαίρι

στους σταθμούς των τρένων

-δεν θάχω πια να περιμένω-

Το ταξίδι που ονειρεύομαι θα κάνω
κι΄ενα βαγόνι του

-φωλίτσα που δεν χάνω-

Θάναι για μένα της ψυχής
προσκυνητάρι
η ηρεμία του εαυτού μου και η ..Χάρη..

1/9/2011

ΝεφΕλλη

ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ..

ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ….
Αφ΄ότου αποχωρίστηκα το Σπίτι μου
Ο πόνος στην καρδιά μου δεν γιατρεύτηκε..
Σπίτια πολλά με αγκαλιάσανε,
μα η αγάπη η δική του δεν… μπερδεύτηκε

Κι όσο περνάει ο καιρός το αποζητώ...
Θέλω στα χέρια τα κλειδιά του να κρατήσω
Να ξενυχτίσω στην βεράντα όπως παλιά,
και εκεί Αστέρια μου ξανα να σας μετρήσω..

Κι ας έχω γκρίζα τα μαλλιά, δεν με πειράζει..
Στο πρόσωπο ας ήρθαν οι ρυτίδες
Πόσα δεν θα χω να σου πω
Που εσύ σπιτάκι μου δεν πρόλαβες
Με το φευγιό μου.. δεν τα είδες..

Κι΄όσο περναει ο καιρός σε αναζητώ
Να με σκεπάσεις όπως πρώτα..
Ξανά με γέλια και χαρά να με δεχτείς
Όταν θ΄ακούσεις το γνωστό,
το χτύπημα στην Πόρτα..
12/9/20
ΝεφΕλλη

ΑΝ..

Nefeli Riga

Χρονολόγιο

Πρόσφατα

ΚατάστασηΦωτογραφία/ΒίντεοΣημαντική προσωπική στιγμή

Τι σκέφτεστε;

Ενημερώσεις

Η Nefeli Riga κοινοποίησε τη φωτογραφία της Ρενα Μπιτα.

11 Ιανουαρίου στις 3:57 μ.μ. ·

 ΑΝ..
Aν την πόρτα σου χτυπήσω
θα μου ανοίξεις?
Αν σου στείλω ένα γράμμα
θα απαντήσεις?
Αν ποτέ συναντηθούμε
και στα μάτια κοιταχτούμε

Δεν θα νιώσεις μια λαχτάρα
αγκαλιάς, για να βρεθούμε?

Τα Παλιά να θυμηθούμε
Την αγάπη που αργούμε
να μαντέψουμε..

Μην αφήνεις να περνάει ο καιρός,
καθε ώρα και λεπτό του
να το δρέψουμε..

Ονειρό μου δεν ξεχνιέσαι
Το μυαλό μου κυβερνάς
Μες το κύτταρο μου μπαίνεις
Kαι το είναι μου πονάς.

ΝεφΕλλη
7/9/2011

Αλήθεια, Πόσο?

Αλήθεια, Πόσο?

Πόσο θα ζούμε να μιλάμε για αγάπη ..
Το κορμί πόσο θα αντέξει να παλεύει
μετά Πάθη..

Πόσο θα ζούμε μες του έρωτα την τρέλα
Πόσο θα ακούμε να φωνάζει η αγάπη
Έλα..

Kαι μ΄ένα νεύμα σου Κοντά σου εγώ να τρέχω
πόσο θα σ΄ έχω ερωτά μου, δεν.. κατέχω..

Το αεράκι πόσο ακόμα θα ανεμίζει
τα μαλλιά μου?
Πόσο ακόμη δεν θα τρέμει η μιλιά μου..

Στου ραντεβού μας το ανηφόρι τι λαχτάρα..
Μη μάτι ξένο και μας δει -είχα τρομάρα..-

Όλα του κόσμου τα στραβά τα διαγράφω
Μόνο κοντά σου ας βρεθώ, και Όλα θα τα χω..

κ΄ ένα φιλί γλυκό σ΄ ένα κρυφτούλι αγαπημένο
Με ίδιο το Τρέμουλο των Νιάτων, το… Χ α μ έ ν ο.

Νεφέλη

29 /9/2011 –8.44 πρωινή.

Απρόσμενη Συνάντηση...

Πόσο όμορφα μ΄εκανες να νιώσω απόψε.....

Σε είδα, πέρασα από δίπλα σου γιατί σιωπηλά με κάλεσες....

Δεν μιλήσαμε, δεν είπαμε λέξη, και ουτε μια φορά δεν συναντήθηκαν τα βλέμματα..

Ξέραμε όμως, οτι κοιτάχτηκαν οι ψυχές μας....

Θα φυλάξω προσεκτικά μέσα μου αυτήν την συνάντηση.!

Δεν είναι εύκολο να συνωμοτεί το Σύμπαν...

Καληνύχτα.

ΝεφΕλλη
2/9/2011

Η Ομορφιά των στίχων σου
της ποίησης στολίδι
Να σαι καλά,
πάντα ψηλά
καπνού μας δακτυλίδι...

....

Όλοι ποθούμε
τον δρόμο της καρδιάς,
μα περισσότερο
του.. π ρ έ π ε ι
ακολουθούμε ..

Νεφέλη 

Η Μάχη μου

Η Μάχη μου…
Παλεύω να διατηρήσω την αρχική μου υπόσταση
αντιμαχόμενες οι πλευρές,
Κάποιος υποχώρησε αλύγιστα,.
Η φορά των γεγονότων καλεί, για ισορροπία,
Παρόλα αυτά, αδυνατώ να σε ξεχάσω.
Αδίκως χάθηκαν όλα, τα λόγια δεν μετρήθηκαν
Ο απολογισμός έρχεται αργότερα.
Η Αποτυχία απεδείχθη περίτρανα…
Κύματα από μνήμες εισρέουν εντός μου
και αποδυναμώνουν
Την αντίσταση των συναισθημάτων
Που παλεύουν να παραμείνουν
στην αρχική τους.. ματαιότητα.
27/10/2007

ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ..

Εχουν μια θλίψη οι σταθμοί. (ΝΑΙ)
μα η χαρά είναι δίπλα..
Άνθρωποι φεύγουν, κι...΄έρχονται
Έτσι ξεχνώ το αντίο που είπα..

Εναλλασσόμενη η χαρά /το γέλιο με το δάκρυ
Τα συναισθήματα πολλά, /παράμερα στην άκρη
Μα πιο πολλά, και πιο πικρά
μες την ψυχή θα μένουν
Όταν ακούς από μακριά
το σφύριγμα του τρένου..

Νεφέλη.

ΑΟΡΑΤΗ ΑΓΑΠΗ!!

Παράλληλοι δρόμοι
της καρδιάς σταυροδρόμι
δεν θα γίνουν Ποτέ..

Η Σ τ ιγ μ ή περιμένει
μια αόρατη αγάπη
Δυο τρεμάμενα χείλη
ν΄ανταμώσουν το χθες..
Νεφελη.