Το Ξάγναντο Αγάπησα, μα η Ζωή..Θολό Τοπίο!

Το Ξάγναντο Αγάπησα, μα η Ζωή..Θολό Τοπίο!
Νεφέλης Σκέψεις.

Nεφέλης Σκέψεις.!

Καλώς ήρθατε στο Blog μου Δημιουργιες και σκέψεις μου.! Καθίστε αναπαυτικά, και καλό σας διάβασμα.! Ζητώ την κατανόησή σας. Εξηγούμαι, για να μην παρεξηγούμαι. Δεν είμαι ποιήτρια ούτε στιχουργός , γράφω της ψυχής μου τα παράπονα μόνον, όταν.. η έμπνευση μου κάνει την επίσκεψη. Τo Blog μου βρίσκεται υπο κατασκευή. Ευχαριστώ Πολύ.!

Ancient Theatre of Epidaurus

Ancient Theatre of Epidaurus

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Η Ημέρα του Πατέρα.!!

  • Η Ημέρα του Πατέρα.!!
    Λίγα λέγονται και ακόμα λιγότερα έχουν γραφτεί.
    Πρέπει να αναγνωρίσουμε και την δική του συμμετοχή στην ζωή μας, στην ζωή των παιδιών, και πόσο θετικό ρόλο παίζει η παρουσία του μέσα το σπίτι.
    Χρέος και καθήκον του, η προστασία και στήριξη της οικογένειας, γιαυτό και τον αποκαλούν -η κολόνα του Σπιτιού-δεν ξέρω κατά πόσο αυτό εξακολουθεί να ..λέγεται. Ας μην τον αδικούμαι. Κι ό πατέρας είναι Πατέρας.!
    Χρόνια πολλά σε όλους τους πατεράδες.!! και μην επηρεαζόμαστε από εξαιρέσεις..
    αυτές υπάρχουν πάντα, και παντού.
    Καλημέρα !!

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΑΚΟΣ Καλημέρα, Νεφέλη μου, με τον καλό τον λόγο σου στα χείλια, πηγαίο πού 'ναι βάλσαμο για την ψυχή, νάμα ζωής, απ' την ψυχούλα σου να ρέει που είναι όμορφη, γλυκιά, σαν βουκαμβίλια
  • Dhimitër Kokaveshi Έχω την εντύπωση πως οι αξίες του, δεν έχουν ανταμοιβή, και γιατί σήμερα προσπαθούν όλοι να εργάζονται, κάποτε δούλευε ένας ο πατέρας και κρατούσε όλη την οικογένεια. Να είστε πάντα καλά φίλη μου Nefeli Riga!!

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Το Άστρο μου ..!!!

Το  Άστρο μου.!

Είχα το Άστρο μου,
του μίλαγα,
και του ζητούσα χάρη,
φαινεται δεν μ άκουγε,
κι΄όλα μου τα παράπονα
τα΄λεγα στο φεγγάρι.


Υπομονή μου ζήταγε,
κιόλα λέει>θα γίνουν Τέλεια...
Μα φεγγαράκι τι μου λες;
Τώρα;
Τώρα που ζω μες την συντέλεια..;

Και κοίταξα τον ουρανό,
στον Ήλιο ψαχνοντας να βρω
παρηγοριάς σημάδι,
μα είχε κρυφτεί στα σύννεφα
φοβούμενος το τέλος του
κρύφτηκε στο σκοτάδι

.
Αλίμονο,που να στραφώ;
που πρέπει να ελπίζω;
μες το μυαλό τις σκέψεις μου
βιάζω, ταλανίζω.

Το βλέμμα μου ξανά,
στο άπειρο πλανάται.
η μνήμη μου συνέρχεται,
 αναζητά  την ερημιά
κι΄αρχίζει να...θυμάται...

Νεφέλη.
13/6/2015