Το Ξάγναντο Αγάπησα, μα η Ζωή..Θολό Τοπίο!

Το Ξάγναντο Αγάπησα, μα η Ζωή..Θολό Τοπίο!
Νεφέλης Σκέψεις.

Nεφέλης Σκέψεις.!

Καλώς ήρθατε στο Blog μου Δημιουργιες και σκέψεις μου.! Καθίστε αναπαυτικά, και καλό σας διάβασμα.! Ζητώ την κατανόησή σας. Εξηγούμαι, για να μην παρεξηγούμαι. Δεν είμαι ποιήτρια ούτε στιχουργός , γράφω της ψυχής μου τα παράπονα μόνον, όταν.. η έμπνευση μου κάνει την επίσκεψη. Τo Blog μου βρίσκεται υπο κατασκευή. Ευχαριστώ Πολύ.!

Ancient Theatre of Epidaurus

Ancient Theatre of Epidaurus

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Ο...Εαυτός μας.

O Εαυτός μας...

< Απελπισία>

Που να διαλέξει να κρυφτεί
για να μπορέσει να σωθεί
ο εαυτός μας.,


Πως να μπορέσει να κρυφτεί
για να σωθεί,
απο μια λαίλαπα που τρώει
απ τα εντός μας..

Έχει, έχει κρησφύγετα πολλά,
μα είναι πολλά και τα γιατί...
κάποια γιατί ,που μας συντρίβουν
την ζωή, και άδικα την νιότη,
μα΄ απάντηση δεν θα δοθεί
ούτε ποτέ σωστά ένα.. Διότι

Κρύψε το δάκρυ σε λυγμό
κι ας την ψυχή να ξαλαφρώνει
κάπου θα βρει αναπαμό,
κάπου, ίσως σε μια αγκαλιά,
εκεί, που η αγάπη όλα τα νιώθει
και τα...σώνει..
Νεφέλη Ρήγα..
4/12/2014

ταπεινος ναρκισσος
30-11-2016 @ 19:49
Νεφέλη σε παρατηρώ από ένα παραθύρι που βλέπει ενάν δρόμο
απομωνομένο από ανθρώπους.Θα είναι απόγευμα και κοντεύει
να νυχτώσει.Πόσο είναι απάνθρωπη η εποχή μας και μας απομάκρυνε
από την εγκεφαλική και την ζεστή συναισθηματική συναναστροφή.
Είναι δυνατόν το μοχθηρό το χρήμα να υπερισχύει της ευστρόφου
λειτουργίας του εαυτού μας.Το ακατανίκητο χρήμα μας υπερισχύει
και μας γονατίζει, σε όλες αυτές τις απογοητευτικές υποχρεώσεις
του σήμερα.Δεν θέλω να αισθάνομαι την πτωχή ιδιαιτερότητα της
ύλης να υπερισχύει της φωτεινής και εκρηκτικής λαμπρότητας του
πνεύματος.Θα δοκιμάσουμε επιτέλους την ευεργεσία φεγγοβόλας
δύναμης του πνευματός, να υπερισχύει της ανήμπορης
ανικανότητας της ύλης.Η λύση βρίσκεται μέσα στην ψυχή μας,
να προσπαθήσει να μην το επιτρέψει ποτέ.Στέκει έξοχη η
ευρηματική νοημοσύνης σύλληψη του ποιηματός σου.Καθώς και η
πνευματική κατάνυξη αυτού.Καλησπέρα σου !





Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Και ολο λεμε..Αύριο.






Συχνά ακουμε να λέγεται.

Ποτέ δεν ξέρεις τι θα φέρει το αύριο..-

Πιστευω πως αυτή η φράση εχει ημερομηνία λήξης.
Το αύριο ως πότε να το περιμένουμε;
και Αν Αν..θυμηθεί να έρθει, θα υπαρχει ο χρόνος
να χαρούμε...τα καλούδια του;


----
Και το κάθε αύριο, παρέα με την ελπίδα μας παραπέμπει στο
επόμενο...αύριο.

Ο Καιρός προχωρεί, εμείς αλλάζουμε, γκριζάρουμε, 
και ακομα συνεχίζουμε να παραμερίζουμε την κουρτίνα - του μυαλού μας- 
κοιτώντας τον δρόμο..τον δρόμο που έχουμε όλοι μέσα μας.
Εκεί γυροφέρνει, αλλά    τ ί π ο τ ε    δεν φέρνει..
24/8/2016
ΝεφΕλλη

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Αναπόφευκτα συναισθήματα...

Αναπόφευκτα συναισθήματα...

Της φαντασίας η δύναμη

Θεόρατη..

Διεισδύει με υλικό ψυχής

στου νου τα άδυτα,


πλάθει εικόνες, 


και το ποθούμενο


δημιουργείται.


ΝεφΕλλη.
2009
Θοδωρής Αργυρόπουλος Εξαιρετικό !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Το Παγκάκι...

Το βλέπουμε παντού, αλλά κυρίως σε πάρκα, κήπους, σταθμούς,
σε απομακρυσμένες τοποθεσίες, ξεχασμένο, άβαφο, η χαλασμένο,
 τα περισσότερα χωρίς φροντίδα, παρόλα αυτά πάντα κάποιον φιλοξενεί
 και αφουγκράζεται την λύπη του, η και την χαρά του.
Δεν νιώθει μοναξιά, εχει .συνήθως την συχνή παρέα των μοναχικών....
Νεφέλη Ρήγα.!

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Ελλάδα Τέλος(;)



Ελλάδα πεθαίνεις, μα ποιος θα σε κηδεψει;
δεν σου μείνε κι΄ενα ένα παιδί, αντίο να σου γνέψει..
 Όλα στα πήρε η ξενιτιά οι μάνες μείναν μόνες
 να καρτερούν τον γυρισμό άνοιξη και χειμώνες.

Ελλάδα πάντα σπάραζες κι ας είσαι τ ό σ ο ωραία...
μα όλη αυτή η ομορφια σ΄έκανε...μοιραία.
Σε φθόνησαν, σε ζήλεψαν, πάντα θα σε ζηλευουν
την ή τ α σου καραδοκούν την δόξα υπονομεύουν

Και μόνη σου θα περπατάς πάνω στα βήματά σου
κι΄ούτε σκιά ξωπίσω σου δε θα ναι απ΄τα παιδιά σου.
Ξυπόλυτη, αχτένιστη, ζακέτα αλασκαγια
μονολογώντας σου θα λες

-Πως έγινες Ελλάδα;-

Ο τόπος σου ερήμωσε και μόνον γέρους βλέπεις
οι νέοι σου τι εγιναν; που πήγαν, δεν το αντέχεις...
Μισή η ζωή και μίζερη, τρελή κοροϊδία
σε προδώσαν, σε πούλησαν α λ ή τ ε ς  με μανία

Και μόνη πλέον περπατάς πάνω στα ερείπια σου
φωνάζοντας ο ν ό μ α τ α  να ακούσουν τα παιδιά σου..
Μα ησυχία τρομερή, κανένα δεν μιλάει
και απέναντί σου η σκιά, του χάρου που γελάει.

Οι αντοχές σου λύγισαν, έρημη δεν αντέχεις,

-και είναι μια αιτία-

να τρέξεις να ετοιμαστείς, να γίνει η...κηδεία.

Και θα φορέσεις τα παλιά τα χιλιοδοξασμενα,
ρούχα που τίμησαν γενιές στο..Τότε Εικοσιένα.!!

Την δύναμή τους θα γευτείς και ξαναγεννημένη
από την τέφρα σου θα βγείς Περήφανη,

και Ο χ ι προδομένη.!!!!

Νεφέλη Ρήγα. 18/3/2016

Σημ. Αλασκάγια=ρούχο ριγμένο ανάλαφρα στους ώμους.
Είναι κάπως, αλλά έτσι μου..βγήκε.
Αφήνω ενα παράθυρο στο τέλος ανοικτό για την Ελπίδα, που λένε πως... δεν πεθαίνει.
(Από το Τίποτα δεν πάει χαμένο.)

 Δημήτρης Κινικλής Απίθανη Νεφέλη, είσαι συγκλονιστική!!
Charis Panagopoulou Το ποίημά σου άκρως συγκινητικό κι ατόφιο... πέρα για πέρα αληθινό...
Η κατρακύλα δεν σταματά... από τις ξεφωναχτές συμβάσεις των ομοφύλων (πλην εκατοντάδων άλλων "βελτιώσεων" και νομοθετήσεων) και όσα γελοία μας συμβαίνουν, κάνουμε μικρή στάση σε κάποιον... παλλόμενο φαμπρ... και βλέπουμε στη συνέχεια!!! μα δεν υπάρχουν πέντε-δέκα παραιτήσεις αννοήτων σ' αυτό τον κόσμο;


Ιωάννα Καμπάση Υπεροχο Νεφελη μου !!!! Καλο μεσημερι ! Χρονια μας πολλα !


Νικηφόρος Ουρανός 38
22-03-2016 @ 08:55
Βιωματικό!
Επίκαιρο!
Εντυπωσιακό!
Και ως ποιητική δημιουργία,
στο σύνολό του, ένα αριστούργημα!
Συγχαρητήρια, Νεφέλη!
Καλή σου μέρα!


iviko22-03-2016 @ 10:39Νεφελάκι!!!!!
ΥΠΕΡΟΧΟ!!!!

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Μια σύντομη γνωριμία.(;) ..<Δελφίνι- Δελφινάκι>

 Μια σύντομη γνωριμία(;) Συνάντηση;
Ήταν και τα δύο.!!
Δελφίνι- Δελφινάκι.
Απλή και σύντομη η ιστορια μου, πάντα την θυμάμαι όταν ακούω το τραγούδι δελφίνι δελφινάκι και στην μουσική βραδιά με τον Νικήτα Σουλο 10 με 12 βράδυ οταν το ακουσα, ήρθε ξανά στον νου.
Πρέπει να πω οτι, σε αυτήν την εκπομπή πολλών μας οι αναμνησεις ξαναγυρίζουν, είναι τα τραγούδια που βαζει καποιες φορές της δεκαετίας του 60 -70, ακομα και αρχές 80. Μας εζήτησε να γράψουμε αν, και τι, μας θυμίζει κάποιο απο τα τραγούδια της εκπομπής του..
Ακούγοντας το Δελφίνι θυμήθηκα τα παρακάτω.
Βρισκόμουν στην Αθήνα, συγκεκριμένα στην Κάνιγγος, θα έπαιρνα το λεωφορείο για το τέρμα Αμπελοκήπων, το 119;;αυτό πρέπει να ήταν. .Μπήκα,κάθισα, και λίγο πριν ξεκινήσουμε κάθισε δίπλα μου ενα πολύ γλυκό αγόρι, πρόσεξε δε, να μην με ενοχλήσει με χαρτιά μουσικής που είχε στα χέρια του,και σιγομουρμούριζε αυτό το τραγούδι προσπαθώντας να μάθει καλά το σκοπό σαν να έκανε πρόβα, σιγά, και διακριτικά μου ζήτησε μάλιστα και συγνωμη.
-Όχι του είπα, συνέχισε, δεν με ενοχλείς.. .και ξανά το ίδιο τραγούδι.
Σε όλη την διαδρομή αυτό έλεγε σιγοτραγουδώντας.
.-Ξέρετε πηγαίνω στην σχολή και..... μου δικαιολογήθηκε.
Γύρισε, με κοίταξε με συμπάθεια αλλά δεν μιλήσαμε άλλο. ..Φθάνοντας στο τέρμα κατέβηκα και προχωρούσα ανεβαίνοντας την πανόρμου προς το 16 γυμνάσιο,< τότε δεν ήταν,> με πρόφθασε, ήρθε δίπλα μου και με ένα συγνωμη μου ζήτησε να πάμε απέναντι που ηταν ένα πάρκο τότε, -και τώρα πλατεία,- αρνήθηκα, με την πρόφαση ότι βιάζομαι.
Σταθήκαμε όμως λιγάκι, μιλήσαμε για διάφορα, κυρίως για τις σπουδές του στην μουσική, με ρωτούσε αν θα μείνω Αθήνα, από που είμαι, και ότι αυτός είναι από την Μεγαλόνησο,<έτσι είπε> και καποια στιγμή μου ζήτησε να συναντηθούμε.
-Σε παρακαλώ δώσε μου τηλ/ να μιλήσουμε.

 Δεν το έδωσα λέγοντας μια δικαιολογία α δ ι κ α ι ο λ ό γ η τ η....
Θυμάμαι που με ρώτησε.
-Μα γιατί; έτσι θα χαθούμε, ας συναντηθούμε αύριο, εδώ, για λίγο να σε δω, να μιλήσουμε, 

και άπλωσε δισταχτικά το χέρι του στα μαλλιά μου , μα το κατέβασε..γρήγορα.
Τελικά δεν έδωσα τηλ. δεν υποσχέθηκα για ραντεβου την επόμενη μέρα, και πειραγμένος κάπως, 

 μου λέει ένα ..
-Εντάξει,ενώ έτσι θέλεις...
Δεν θα ξεχάσω που όταν έφευγε, γύριζε και με κοίταζε λέγοντας.
-Σκέψου το, έλα αύριο εδώ, θέλω να σε ξαναδώ μην σε χάσω, σε παρακαλώ, θα γραψω μουσική, τραγούδι, και θα στο αφιερώσω.
Εγώ αμήχανα χαμογέλασα, ενιωσα κάπως άσχημα, γιατί και ήθελα και δεν ήθελα..
-Τώρα φευγω, μου είπε, και λυπάμαι που θα τελειώσει ετσι αυτή η όμορφη συνάντηση, ετσι θα τελειωσει; με ρώτησε.
Πήγα πιο κοντά τον χαιρέτισα από το χέρι, ενώ αυτός συνέχισε ξανά να ζητά τηλ.και διαμαρτυρόταν, τι να κάνει, στο τέλος ξεκίνησε να φύγει.
-Θα σε θυμάμαι μου έλεγε, και θα θυμάμαι την σύντομη μικρή γνωριμία μας που γέμισε την ψυχή μου.
Και έφυγε...
Ειλικρινά δεν ξεχνώ που φεύγοντας τραγουδούσε το Δελφίνι δελφινακι και εκει έβαζε Νεφέλη Νεφελάκι
Ούτε το όνομά του δεν συγκράτησα, δεν τον ξαναείδα..
και όπως το είπε. Χαθήκαμε.
Κρίμα. Φταίω..
Νεφέλη. Ρήγα.
21/1/2016


Ειρηνη.!
 Νεφέλη νεφελάκι είσαι Υπέροχη!!!!! Πάρα πολύ μου άρεσε! 
Το πάω πάλι από την αρχή!!! Καλό βράδυ!!!

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Η Μεγάλη φωτιά... <Οι κασέτες και η διάσωσή τους>


Ήταν  Αύγουστος του 1988, στο νησί μου έπιασε τρομερή φωτια με αέρα πάνω απο 9 μποφόρ΄και απο την μια στιγμή στην άλλη μας περικύκλωναν φλόγες  και σαν τεράστιες   γλώσσες απειλούσαν ο,τι έβρισκαν μπροστα τους . Ο αέρας σφύριζε λες και άκουγες θηρία να ουρλιάζουν, τα τριξίματα απο το πέσιμο των δένδρων και ο, τι άλλο, έκαναν εφιαλτικές τις στιγμές, και ένας πανικός έπιασε τους κατοίκους.
Ήταν περασμένο μεσημερι, καλοκαίρι, με αφόρητη ζέστη που έκανε την κατάσταση πιο επικίνδυνη. Τα παιδιά μου βρίσκονταν στις δουλειές τους, εγώ από την βεράντα του σπιτιού έβλεπα κατάμαυρο καπνό να έρχεται να σκεπάζει τα πάντα, μετά δεν έβλεπα τίποτα, έτρεξα πήρα τηλ. τα παιδιά, ο μεγάλος δεν μπόρεσε να έρθει γιατί δεν κυκλοφορούσε τίποτα, και έμεινε στο ξενοδοχείο που εργαζόταν μαζι με άλλους συνάδελφους.
'Όσο μπορουσαμε μιλούσαμε στο τηλ. και με παρότρυνε να φύγω..
Μια φίλη ήρθε, με πήρε, να πάμε να βρούμε τον δεύτερο γιο μου, νομίζοντας πως ο δρόμος ήταν ανοιχτός.
Δυστυχώς στην διαδρομή μας πλησίαζαν φλόγες απειλητικές, δεν παίρναμε ανάσα, υπήρχε κίνδυνος με το αυτοκίνητο, μας σταμάτησε ο στρατός που ήδη βρισκόταν στο Νησί, και μας συνέστησε να τραβήξουμε προς την θάλασσα, μείναμε στην παράλια που ήταν γεμάτη κόσμο, περιμένοντας να ξημερώσει .Τηλέφωνα δεν λειτουργούσαν, κινητά δεν είχαμε ακομα..απελπισία..
Εκτός του σπιτιού την αγωνία,είχα και των παιδιών που ηταν και η μεγαλύτερη. Πως ένιωθα;; δεν θέλω να θυμάμαι..ούτε μπορώ να περιγράψω..έβλεπα από μακρυά την φωτιά και σκεφτόμουν τι απέγιναν, μήπως ηταν στο δρόμο για το σπιτι; μα πως; Έγραψαν τοτε οι εφημερίδες οι δημοσιογράφοι ήρθαν και έπαιρναν συνεντεύξεις, χάθηκαν άνθρωποι, οικογένειες, σπίτια κάηκαν,,
---------------
.Και ξημέρωσε η άλλη μέρα μετά απο μια νύχτα Αγίου Βαρθολομαίου ... Τότε, μες το θαμπό χάραμα το μαυρισμένο από καπνούς, που παραμερισαν να φανεί ουρανός κατα το μεσημερι ..νυσταγμένη και σε άθλια κατάσταση τι βλέπω ; Βλέπω τον γιο μου τον μεγάλο σε ασχημη κατάσταση εμφανισιακά..αλλά με χαρούμενο πρόσωπο να έρχεται κοντά μου λέγοντάς θριαμβευτικά
- Μάννα μου κατάφερα και τις έσωσα παρτες και προσέξετες, λέγοντας αυτα μου εδωσε έναν σάκο βαρύ και ασήκωτο .
-Τι εχει άμεσα, τον ρώτησα, το σπιτι μας τι κάνει;
-Το σπίτι την γλίτωσε, μικροπράγματα, ήρθαν πολλές πυροσβεστικές.. εγινε χαμός ..αφού ειπαμε διάφορα για την φωτιά,έφυγε καταχαρούμενος. Ανοίγω με προσοχη τον σάκο,και τι να δω;; γεμάτος κασέτες και διάφορα άλλα μουσικά ..πάλεψε να σώσει τις κασέτες του, δεν ήθελε να χάσει τα τραγούδια της εποχής εκείνης με τον black καλα το εγραψα;και τις επιτυχίες του. Μας λύπησε ο χαμός του..και ειναι η αιτία που θυμήθηκα την περιπέτεια. Ακομα τον Αλ μπανο Ρομινα ,στο φελιτσιτα.. και άλλες ξένες επιτυχίες...οπως των αγαπημένων σκαθαριών .!!Προσπαθούσε να γράφει απο εκπομπές, και πότε ποτε να αγοράζει..Αργότερα μου εξήγησε οτι όλες αυτές τις ώρες και ενω η φωτια απλωνόταν δεν άντεχε να σκέφτεται πως εκτός απο το σπίτι θα έχανε και τις κασέτες του, που ήταν αμέτρητες.!!
Το χατζιλικι του εκεί πήγαινε.Την άλλη μέρα ήρθε και ο δεύτερος γιός μου, επιτέλους, φθάνοντας στο σπίτι τον βρήκα εκεί..Πόση χαρά μετα απο την ολονύχτια αγωνία μου. Χάρηκε που εμαθε πως σωθήκαν οι κασέτες και κάθε απόγευμα γύρω στις 6 έκαναν κάτι σαν δικό τους πρόγραμμα.!
Όμορφα χρόνια..δεν περιγράφονται.
Όταν ακούω τα τραγούδια του αποθανόντος τραγουδιστή, και άλλων εκείνης της εποχής θυμάμαι στιγμές απο την ζωή μου τότε.. !!!!
Πως να μην θυμάμαι την περιπέτεια αυτή;
Ο πατέρας του να του φωνάζει.
-Βγες εξω πλησιάζει η φωτια και δεν θα μπορέσεις να βγεις, τίποτα, οι κουρτίνες έπιαναν φωτια και .....μάζευε κασέτες.
Αυτό δεν ξεχνιέται..
1/2/2016
Νεφέλη Ρήγα.!

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

ΑΙΓΑΙΟ...

ΑΙΓΑΙΟ..
Α..φιλόξενο πέρασμα έγινες.
Του Θεού σου η τρίαινα κύματα ανακατεύει παρασύροντας κατατρεγμένους , δυστυχείς, αθώους και πλανεμένους στον βυθό σου.
Σταμάτησε την οργή, μην στοιβάζεις κορμιά στον υγρό σου τάφο, και πνιξε τον Μινώταυρο που φιλοξενείς στα βάθη σου.
Από σένα περνούσαν διαλεχτοί νέοι και νέες για το...Παλάτι <λαβύρινθο>
Εξυπηρετούσες και τότε <αθέλητα όπως τώρα> κάτι σαν..θυσία συμφερόντων.
Αιγαιο...
Χιλιοτραγουδισμενο. Θάλασσα των ποιητών καμάρι, πως σε κατάντησαν;
Άλλοτε στις κορυφές των κυμάτων σου γλαροπούλια πετούσαν φλερτάροντας
απο κύμα σε κύμα με τα κελαηδήματα τους.
Τώρα μόνο κλάματα παιδιών, και κραυγές αγωνίας ακούγονται.
Ηρέμησε και χάρισέ τους την σιγουριά.
Μια καλύτερη ζωή αναζητούν και όχι την κατάκτησή σου..
Αναμονής δάκρυα περίσσεψαν στις παραλίες και φουσκώνουν επικίνδυνα τα κύματα που χορτασμένα ξεβράζουν ψυχούλες στις ακτές..
Ανήσυχο Πέλαγος..που πια γαλάζιο χρώμα δεν έχεις...

Ανήσυχα θολά νερά..
Και πως ξανά θα τα Αγιάσεις;
Νεφέλη.
18/10/2015

 Ερμιονη Παναγιωτης Γιαγια Καλησπέρα ,μια μεγάλη αλήθεια σε ένα πικρό αλλά υπέροχο κείμενο...........

ΕΛΕΝΗ ΤΣΙΑΧΡΗΕΛΕΝΗ ΤΣΙΑΧΡΗ Ενα Αιγαίο που άλλοτε φιλόξενο πέλαγος και τώρα υγρός τάφος για τους πρόσφυγες και ειδικά παιδάκια που έζησαν το τρόμο της φυγής και δεν άντεξαν στα κύματα,πουθενά παρηγοριά για αυτούς τους ανθρώπους...υπέροχο Νεφέλη μου!!!
 Ευάγγελος ΘΠαπαναστασίου Ειναι κατι σαν "επικηδειος" κυρια Νεφελη. Σαν εκφραση κατι το θλιβερά ωραιο!..

Anna Bithikotsi
Anna Bithikotsi η γραφη η κραυγη της ψυχης σου

Katerina Souvli
Katerina Souvli Αχ, Νεφέλη μου, ο Μινώταυρος δεν βρίσκεται στα βάθη της θάλασσας, είναι δίπλα μας και κερδίζει από το θάνατο και των παιδιών και των μεγάλων...

Nefeli Riga
Nefeli Riga Ξαναζωντάνεψε,...Μια και δεν στέλνονται στην Κρήτη, και το Αιγαίο τα...σκεπάζει, στα βάθη του τα περιμένει Μινώταυρος όπου...μονάζει. Μεταφορικά βέβαια η.....πιο πικρή αλήθεια.

Charis Panagopoulou
Charis Panagopoulou Η ψυχή μας γέμισε με το δάκρυ των δικών σου συντεταγμένων... της δικής σου ψυχής, Νέφη μου! Ποιος ακούει την κραυγή της; Αυτός που μπορεί ν' αλλάξει πεπρωμένα... που ορίζει τις τύχες είναι κωφός!!!

Μέρη Λιόντη μας ήρθανε καιροί με το θανατικό στον κόρφο Νεφέλη μου...
Θοδωρής Αργυρόπουλος
Θοδωρής Αργυρόπουλος Πως αλλάζουν οι καιροί Νεφέλη μου.... ήρθανε καιροί με θανατικό, όπως σωστά και καίρια γράφει η Μέρη.... καιροί πόνοι αγιάτρευτοι ..


Katerina Politaki
Katerina Politaki Μπραβο!!!!!

Soula Maropaki
Soula Maropaki Εύγε Νεφέλη μου !!!!!!
Νεφέλη μου σε ευχαριστώ για την αναδημοσιευσή μου στην Λογγοτεχνική Αύρα ...


Φωτεινή Α.Κ πως ξανά θα τα Αγιάσεις;....
προβληματισμένοι όλοι μας Νεφέλη μου ...
« η ειρωνία της τύχης συμπερασματικά
.


Χρήστος Μελίσσης
Χρήστος Μελίσσης Χιλιοτραγουδισμενο, θάλασσα των ποιητών καμάρι, πως σε κατάντησαν;
Άλλοτε στις κορυφές των κυμάτων σου γλαροπούλια πετούσαν φλερτάροντας
απο κύμα σε κύμα με τα κελαηδήματα τους.
...

Pantelis Kolxaros καληνύχτα Νεφέλλη και ο κόσμος ο φτωχός κοντά τους είναι
Pipis Komianos Όταν έχουμε συναισθηματικά φιλαράκια στην διαδικτυακή μας παρέα όπως ή Νεφελη Ρηγα μέ τις Επταννησιακές ποιητικές της ευαισθησίες να ομορφαίνουν την καθημερινοτητά μας, ποτέ δέν θα νιώθουμε μόνοι και άδειοι!! Πικραμένοι όμως με τα τεκταινόμενα στην θάλασσά μας το Αιγίο. πιστευω οτι ειναι αναγκαίο ολοι να ενώσουμε φωνή διαμαρτυρίας, ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΟΙ ΦΡΑΚΤΕΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ !!!! Να σταματήσει η εκμετάλευση και η αδικαιολόγητη απώλια ανθρώπινων ζωών. Θα το αναρτήσω στο ιστολογιο μου.

Γιώργος Χατζόπουλος "...Ανήσυχο Πέλαγος..που πια γαλάζιο χρώμα δεν έχεις...
Ανήσυχα θολά νερά...", ναι φίλη μου... Πόσο υπέροχα τα λες..., πόσο πικρά Αληθινά...

Nefeli Riga
Nefeli Riga Σ΄ευχαριστώ καλέ μου φίλε,χαίρομαι οταν σε συναντώ εδω σ΄ενα ακόμη σταυροδρόμι του σύμπαντος.!Ευχαριστώ και όλες/ους που περάσαν και άφησαν μια λεξη, η το καθιερωμένο σημαδάκι. Καλο μας βράδυ.
Ερμιονη Παναγιωτης Γιαγια
Ερμιονη Παναγιωτης Γιαγια Καλησπέρα ,μια μεγάλη αλήθεια σε ένα πικρό αλλά υπέροχο κείμενο...............


ΕΛΕΝΗ ΤΣΙΑΧΡΗ Ενα Αιγαίο που άλλοτε φιλόξενο πέλαγος και τώρα υγρός τάφος για τους πρόσφυγες και ειδικά παιδάκια που έζησαν το τρόμο της φυγής και δεν άντεξαν στα κύματα,πουθενά παρηγοριά για αυτούς τους ανθρώπους...υπέροχο Νεφέλη μου!!! emoticon hear


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Νυχτερινή Πτήση.!!

Νυχτερινή Πτήση.!!
Χαραμάδα φωτεινή και παρήγορη
σε ολο το διαστημα
του εναέριου νυχτερινού ταξιδιού
η αμυδρά κοκκινη γραμμή
στην <νοητή> άκρη του κατασκότεινου ουρανού.
Καλό ξημέρωμα
Νεφέλη 
Νύχτωσε...
Και το Όχι
αποκοιμήθηκε
στην Αγκαλιά του Ναι.....

Καληνύχτα Φίλοι μου.!
Αρέσει σε εσάς, καθώς και στους Stratos Papadopoulos, Michael Evangelinos, Εύη Μπαλαμώτη και σε 10 ακόμη.Σχόλια
Ιωάννα ΚαμπάσηΙωάννα Καμπάση Καληνυχτα Νεφέλη μου !!!!

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

ΨΥΧΡΑ...

ΨΥΧΡΑ..
 Έκανε ψύχρα το πρωί
και εγώ τυλίχτηκα
στην άσπρη μου εσάρπα,
βγήκα στο μπαλκόνι για να δω,
τον ήλιο που αναδυοταν,
και κράταγε στα χέρια του
μια μεταξένια άρπα..

Ένιωσα ζέστη στο κορμί
και θαλπωρή ολόγυρά μου,
είχα και μια ψευδαίσθηση
αύρας..ζωντανής
πως σίγουρα,
βρισκόσουνα κοντά μου.
Τίποτα απ΄όλα αυτά,
και μέσα μου έμεινε η λαχτάρα,
μπήκα στο δωμάτιο,
σε σκέφτηκα,
άπλωσα τα χέρια μου,
και πήρα..την κιθάρα.
ΝεφΈλλη
4/10/2015

 Nikos Ellis Λεπτεπιλεπτο,τρυφερο και συγινητικο ποιημα.!
Το φυλαω Νεφελη.
7 Νοεμβρίου στις 12:02 π.μ.
Ειρήνη Δεουδέ Νεφέλη μου πικρό μα υπέροχο μαζί!!! Καλό ξημέρωμα!!!
Graciella Celestia
Graciella Celestia Πανεμορφο! Με συγκινησε!
Fotini Kf
Fotini Kf οι αναμνήσεις της καρδιάς ζωντανεύουν και μας μηνούν
Ντόρα Μανατάκη
Ντόρα Μανατάκη ΤΙ ΤΡΥΦΕΡΗ ΕΙΚΟΝΑ !!
 Pipis Komianos ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ ΝΕΦΕΛΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΟΥ, KAI ΤΙΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΩΜΑ ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΤΙΚΟ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ. ΘΑ ΤΟ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ ΜΟΥ, ΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ.
Μερικα σχόλια φιλων. Δεν γινεται να μεραφερθουν ολα εδω.!!Είστε στο προφίλ μου.!!!
Σας ευχαριστώ φιλαράκια.!!

Η Nefeli Riga κοινοποίησε τη δημοσίευση του Spiros Rigatos.